Blog artikelen

Het laatste nieuws

BACK
mei 10, 2016 |
Nieuws,  |
joriene |

Willen, kunnen en triggers

Zelfsturend zijn, kan iedereen. Hoe krijg je dit echter voor elkaar? Wat is daarvoor nodig? In deze blog wordt hier op ingegaan.

Bij Stal Beks werken we met zelfsturende teams bestaande uit stagiaires van, met name, het VMBO en MBO, iedere dag een ander team. Dit werkt goed, ik heb veel meer tijd voor mezelf!

Ik krijg echter regelmatig reacties in de trant van “Maar zelfsturing is toch niet voor iedereen geschikt?” of “We hebben zelfsturing geïmplementeerd, maar hebben veel weerstand vanwege de verantwoordelijkheid die mensen liever uit de weg gaan.”

 

 

Volgens mij gaat het mis als je bij zelfsturing alleen maar denkt vanuit het collectief. Ik vergelijk het met de africhting van een paard. Wij hanteren een stappenplan voor alle paarden, het collectief. De voortgang bekijken we echter vanuit het individuele paard. Ieder paard is uniek, net zoals ieder mens. Het ene paard kan na een week zonder stress naar de rijbak lopen, het andere paard loopt na een week ontspannen rondjes aan de longeerlijn in de rijbak. Dit zegt niks over de kwaliteit van het paard, niks over waar het later terechtkomt. Het zegt iets over het moment waar het paard dan staat. Aan ons de uitdaging om het talent wat ieder paard bezit, naar boven te krijgen. En dat voor elkaar krijgen, is voor ieder paard anders. Onze taak is de ontwikkeling steeds te stretchen met behoud van zelfvertrouwen en plezier in het werk. En zo gaan onze paarden hun talenten verder ontwikkelen in bijvoorbeeld Amerika, Costa Rica, Mexico, Frankrijk en Nieuw-Zeeland. 

 

Wij kijken naar zelfsturing en de teams op stal, als naar de africhting van onze paarden. Iedereen functioneert in een zelfsturend team, afspraak voor het collectief, op het niveau waar hij/zij aan toe is, het individu. Vanuit “willen, kunnen en triggers” gaan wij het gesprek aan met het individu en het team. “Wat wil jij als stagiaire leren? Waarin wil jij je ontwikkelen? Welke stap wil je gaan zetten? Vervolgens ontdekken wij met de stagiaire wat hij/zij nodig heeft om het te kunnen. Om af te sluiten met wat hij/zij nodig heeft om het te gaan doen.

Dit zelfde rijtje gaat het team af op het gebied van samenwerken. Op deze manier wordt duidelijk wie welke rol wil en kan vervullen op dat moment. En vervolgens wordt er flink gestretcht om, met behoud van zelfvertrouwen en plezier, iedere keer een stapje te zetten in de ontwikkeling.

Zo is, bijvoorbeeld, één van de rollen in het team “Baas van de dag”. Deze rol is ontstaan vanuit een behoefte. Er zijn stagiaires die een concrete opdracht nodig hebben om te kunnen ontwikkelen. Het mooie is dat iedereen op een gegeven moment “Baas van de dag” is. Iedereen? Ja, iedereen. Vanuit willen, kunnen en triggers groeit dit. De vraag voor het collectief is  “wat heeft iemand nodig om deze rol te kunnen vervullen? “. En het antwoord kan per individu verschillen. De één heeft een buddy nodig uit het team, de ander vervult de rol zelfstandig.

 

Volgens mij is het meest belangrijke ingrediënt van zelfsturende teams respect. Zonder vooroordeel samenwerken, mogen zijn wie je bent en de kans krijgen te worden wat in je zit.

 

Ik geloof erin dat als je vertrouwen hebt in jezelf en geleerd hebt regie te pakken op je ontwikkeling je de hele wereld aan kan!

 

 Namens La Vie En Rose,

 

Joriene 

Voeg een beoordeling toe voor deze reactie